Chemicznie czyste powłoki złote osadzać można metodą bezprądową. Historia bezprądowego (chemicznego) złocenia jest bardzo stara, sięga pierwszej połowy XIX wieku, jednak osadzanie grubszych powłok bez stosowania zewnętrznego źródła prądu, znane jest dopiero od kilkudziesięciu lat.
Detale do obróbki galwanicznej można wiązać za pomocą drutu i na prostych uchwytach umieszczać w wannie do obróbki elektrochemicznej. W zakładach przemysłowych stosuje się wieszaki pokryte bardzo odpornymi tworzywami izolacyjnymi i są specjalnie skonstruowane do pokrywania konkretnych detali.
Filtracja stanowi szeroki zakres zagadnień związanych z rozdziałem faz ciało stałe-płyn (ciecz lub gaz). W przypadku galwanotechniki najbardziej istotne są dwie dziedziny: filtracja procesowa, związana z technologią pokryć oraz filtracja związana z obróbką ścieków. W niniejszym opracowaniu mowa będzie głównie o filtracji procesowej z uwzględnieniem procesu adsorpcji na węglu aktywnym.
Jakość powłoki galwanicznej w dużym stopniu zależy od temperatury kąpieli. Dlatego grzałki i systemy regulacji temperatury należą do podstawowych elementów wyposażenia galwanizerni. W dużych galwanizerniach używa się często grzałek parowych, natomiast wielu zwolenników, ze względu na swoje zalety mają grzałki elektryczne.
Metoda ultradźwiękowego mycia opiera się na zasadzie wprowadzenia do roztworów drgań ultradźwiękowych, w praktyce przemysłowej o częstotliwości od 20 kHz do 50 kHz. Pozwala to nie tylko na znaczne przyspieszenie procesu, ale także uzyskanie wysokiego stopnia oczyszczenia powierzchni mytych elementów, wyeliminowanie pracy ręcznej oraz łatwopalnych i trujących roztworów.
Trawienie jest to metoda oczyszczania powierzchni metali z produktów korozji polegająca na usuwaniu ich z podłoża w kąpielach trawiących. Zależnie od rodzaju podłoża (stal, miedź, mosiądz, aluminium itp.) i rodzaju produktów korozji dobiera się składy kąpieli i parametry procesu. W galwanizerniach, trawienie prowadzi się zazwyczaj w kwasie solnym lub siarkowym, bądź w mieszaninach tych kwasów.
Odtłuszczanie w rozpuszczalnikach organicznych polega na usuwaniu z mytych powierzchni zanieczyszczeń tłuszczowych i tłuszczopodobnych (oleje, smary, itp.) na drodze fizycznego rozpuszczania.
Odtłuszczania: chemiczne i elektrochemiczne są - obok stosowanego często poza linią odtłuszczania wstępnego, trawienia i dekapowania (aktywacji) - etapami w sekwencji procesów przygotowania powierzchni detali przed nakładaniem powłok galwanicznych.
Zasadniczym warunkiem otrzymania powłok ochronnych, dekoracyjnych itp. (zarówno organicznych, jak i nieorganicznych) o odpowiedniej jakości i przyczepności do podłoża jest uzyskanie wystarczająco czystej powierzchni metalu podłoża. Na powierzchni metalu na skutek jej specyficznej budowy (deformacja kryształów, obecność obcych substancji różnego rodzaju na granicy ziarn itp.) mogą zachodzić różnorodne przemiany.
Powłoki srebra osadza się na drodze chemicznej przez redukcję z roztworów zawierających substancje redukujące, w cząsteczce których występuje grupa aldehydowa – CHO (aldehyd mrówkowy, glukoza). Chociaż wymienione reduktory nie należą do zbyt silnych, to ich zastosowanie w zupełności wystarcza do osadzenia warstewki srebra.
